Bygdin: Bygdin
Other Electricities  (2009)

Inspirert av vill og vakker norsk natur og den amerikanske samtidskomponisten Steve Reich har Kjetil Ovesen og Arne Kvalvik levert ei debutplate som sett spor etter seg. Duoen, som er best kjend som den eine halvparten av elektrorock-bandet 120 Days, kastar seg nasjonalromantikken i vold og byr på hypnoseframkallande elektronika formulert som urnorske stadnamn. Bevæpna med laptop og ein musikalsk idérikdom basert på sjansespel, legg Bygdin ut på ei mental reise gjennom vårt vidstrakte landskap. På besøksplanen står både det kosmiske kraut-dalføret Setesdal, den psykedeliske synth-hytta Gjendebu og den tribale Jotunheimen, før turen til slutt endar opp ved pop-knasige Rondane. 

MySpace

DiskJokke: Discolated (Remixes 2007-2008)
Smalltown Supersound (2009)

Joakim Dyrdahl, alias DiskJokke, er ein framtredande DJ som til felles med Lindstrøm og Prins Thomas (omdøypt til Oslodisco-scena) har skapt furore med sin elektroniske musikk. I 2007 blei han sågar nominert til Spellemannsprisen for albumet Staying Inn. Discolated er utgitt på Smalltown Supersound og inneheld ei samling remiksar gjort i 2007-2008. Albumet serverar lekre beats, utsvevande italo-disco, dub og generelt dansbare versjonar av i utgangspunktet fengande låtar frå blant andre Metronomy, Lykke Li, Bloc Party og The National Bank. Som klubbmateriale fungerar dette utmerket og Discolated er beviset på at DiskJokke tilhøyrer eliten av norske elektroniske pionerar.

MySpace

Children And Corpse Playing In The Streets  – Honey, I'm Home
Children And Corpse Records (2009)

Honey I'm Home skulle eigentleg bli lansert i 2008, men krangling med plateselskapet om skivecoveret gjorde at Children And Corpse Playing In The Streets måtte utsette debuten. Romsdals-duoen Inga-Lill Farstad og Marit Harnes tok konsekvensen av det og gir her ut albumet på eigen etikett. Som bandnamnet antyder, er det i grenselandet mellom det barnsleg naive og det skumle musikken har funne sitt rotfeste. Honey I'm Home er ca 50 minutt med draumande indiepop som kan trekke tankane over mot likesinna som Coco Rosie, Cat Power og Rockettothesky. I grunnbotn ligg det eit akustisk mjukt teppe, men musikken byr også på solide innslag av casio-rytmer, klokkespel, bossa nova, pling-plong og falsetterte vokalharmoniar. Litt på overtid får Children And Corpse... endeleg spreidd sin debut til folket. Og denne gongen heilt på eigne premiss.

MySpace

Koppen: Strømmen Gamelan City
Metronomicon Audio (2009)

Koppen droppar funky hiphop over oss igjen. Med Strømmen Gamelan City er det den fiktive historia til utkanten Strømmen som skal formidlast. Oppskrifta har følgjande ingrediensar: bland ein dæsj 80-talls funk og pop, tilsett fire knepp Prince og rør om med Nintendo-samples, blåserekker og ein vokal som er alt anna ein lakonisk. Resultatet blir ein artig og variert miks med mykje humor, til dømes ein hyllest (?) av såpeserien Beverly Hills 90210 og den alternative opp-pimpa julevisa Xxxmas. Ugjevinga inneheld også ein bonus-cd med remiksar, med høgdepunkt som Lo-fi banjo-versjonen av Corncop og flotte bidrag frå den japanske elektronika-gruppa Satanicpornocultshop.

MySpace

Tor Einar Bekken & Richard Gjems: Songs From A Forest
Blue Mood Records (2009)

Songs From A Forest er innspelt i ein nedlagt skule på Finnskogen og har både lokal og internasjonal forankring. Med både jungel-blues og susing frå Varaldskogen på programmet har Tor Einar Bekken (piano) og Richard Gjems (munnspel) komponert ei intstrumentellskive i grenselandet mellom blues, jazz og folkemusikk.  Songs From A Forest er dedikert til befolkninga i Austmarka og er ei flott samling av tradisjonelle norske folkeviser og oppdaterte tolkingar av eldre blues og jazz-klassikerar, inkludert ein pen versjon av Goodbye Pork Pie Hat (Charles Mingus).

MySpace

Nordafjells: Røst
Kvarts (2009)

Nordafjells kommer fra Oppdal og Lalm, har holdt det gående i 10 år og gir med dette ut sin andre plate. Stikkordet har hele veien vært tradisjonsmusikk, men de siste par-tre årene har de konsentrert seg fullt og helt om egenkomponert materiale, der de utfordrer den tradisjonelle folkemusikken ved å ta i bruk dens ”grunnmur”, som det står på omslaget, men der gruppens eget sound preger stoffet. Det er kun funnet plass til én trad-låt på albumet; de resterende er det i stor grad felespiller Andreas Bjørkås som har stått for. Det er fengende og dansbare hallinger, marsjer og reinlendere, med trekkspill, torader, kontrabass og gitar som med-akkompagnerende instrumenter.

MySpace

TB

Aslak O. Brimi og Erlend Viken: Duo
Talik (2009)

Samspel med to feler er for mange spelemenn den optimale samspelsforma. Det er som ein samtale. Den eine spør, den andre svarar, eggar kvarandre opp, roar seg, kranglar, trøystar og skrattar høgt saman. (Sigrid Moldestad på omslaget.) Aslak O. Brimi og Erlend Viken spiller på vanlige feler, og har spilt sammen lenge – denne gangen tok de skiene fatt og la i vei til Vianvang – mesterkokk Arne Brimis eventyrslott i Jotunheimen. Der spilte de inn hele platen i februar i år: springleiker m.m. fra Oppland og Sør-Trøndelag og titler som ”Sprenglekkule” og ”Fyrste leiken 'n Fel-Jakup let åt 'om Ole Bull”.

MySpace

TB

Simon Says No! - Ahoi De Angst (EP)
Spoon Train Audio (2009)

Støyete og melodiøst frå Simon Says No! Det Oslo-baserte bandet frå Bergenstraktene blei i 2008 plukka ut til Urørt-finalen og spelte seinare på den høgt akta festivalen CMJ Music Marathon i New York. Det er med stor spenning vi ventar på debutalbumet, men i mellomtida kan Ahoi De Angst tilfredstille den aller verste hungeren. Denne 18 minutt lange EPen synleggjer då også noko av spennvidda og potensialet til gruppa. Her møter vi marsjerande trommer og shoegaze-støy (Sleeping Heart), progressiv og rocka psykedelia (Peak), popvennlege og melodiske tonar (Shiver), samt meir angstfull hardcore-inspirerte melodiar (Ahoi De Angst).

MySpace

Jorn – Dukebox
AFM Records (2009)

Dukebox er ei Best-of-samling som godt oppsummerar karrieren til Jørn Lande. Den aktive Rjukan-artisten som har vert involvert i nesten 30 album, har sjølv handplukka ut desse 16 høgdepunkta frå sin enorme diskografi. Om du kjøper ei plate med Jørn Lande veit du kva som ventar deg. Denne samlinga syner då også ein sjangerbevisst artist som alltid har køyrt sitt eige løp. Forvent ikkje ei samling med patriotiske fotball-anthems («Alt For Norge»), men heller melodiøs hardrock der lange gitarsoloar og klassisk heavy-metal vokal står på tapetet. Dukebox gir eit godt tilbakeblikk på karrieren til ein produktiv artist og vil kunne appellere til både gamle og nye fans av Jorn.

MySpace

Narum – Samma Hen Du Fær
Warner (2009)

Narum består av søskentrioen Benedikte Narum Jenssen, Lars Christian Narum og Jon Anders Narum. Etter å ha fått god draghjelp frå Hellbillies-vokalist Aslag Haugen blei bandet signert på Warner Music Norway, og selskapet omtalar sjølv debuten Samma Hen du Fær som både «vakker, melankolsk og stemningsfull». Musikalsk befinn Narum seg ein stad i mellom amerikansk rootsmusikk (Dixie Chicks, Emmylou Harris) og den norske visetradisjon (Odd Nordstoga, Hellbillies) og albumet har fått eit mjukt og lunt uttrykk. At songane i tillegg blir artikulert på ækte totning, er kanskje det mest sjarmerande av det heile.

MySpace

Blood Red Throne – Souls Of Damnation
Earache Records (2009)

Som ei av våre største eksportvarer utanlands har vi den norske metalmusikken (Enslaved, Satyricon etc.). Kristiansand-kvartetten Blood Red Throne har også potensial til å la sin brutale dødsmetal herje både innanlands og ute i den store verda. Souls Of Damnation er utgitt på den anglo-amerikanske labelen Earache Records og etter knappe 40 testosteronfyllte minutt med infernalsk gitarvanvidd, doble basstrommer og ein djup, dyrisk og ekstremt mørklagt vokal, skjønnar ein lett kvifor plateselskapet ynskja seg bandet i sin stall. La gå, enkelte vil nok få solid øyreverk av Blood Red Throne, andre igjen vil forgude deira knallharde metal vilt.

MySpace

Sergeant Petter – Sgt. Petter

It's a Label (2009)

Petter Folkedal returnerar med albumutgjeving tre år etter fine A-Mid Tempo Frenzy. Med Sgt. Petter beveger ikkje den bergenske sersjanten seg nemneverdig vekk frå det lune og behagelege pop-country-landskapet som har vore den tidligare signaturen. Enkelte av låtane tar eit lengre steg ut i den verda der honky-tonk, slide-gitarar og ulykkeleg kjærleik er krydderet, men for det meste ligg han og vakar i den pop-sfæra som til dømes amerikanske Wilco har gjort stor suksess med. Sgt. Petter inneheld kanskje lite av potensielle hitsinglar som Geeks R Cool og Honkey Tonk Rose (Sic) frå tidlegare album, men er ei solid skive som viser Sergeant Petter som ein av dei viktigaste eksponentane for det som stundom kallast Norwegian Depression. Utan at det derimot er så deprimerande dette her. Snarare tvert om. 

MySpace

Mari Boine – Sterna Paradisea

Universal Music (2009)

Marie Boine er ute med sitt niande studioalbum og Sterna Paradisea har fått solid mottaking i norsk og internasjonal musikkpresse. Den samiske artisten står som ein av våre leiande eksponentar innanfor World Music-sjangeren og har aldri vert redd for musikalsk kultursmelting. Det er langt frå vakker midnattssol til det afrikanske kontinent, men denne gongen har ho spelt inn skiva i Sør-Afrika. Med hjelp frå både norske og afrikanske musikarar fusjonerar Sterna Paradisea nordlege og sørlege tradisjonar, og i følgje Boine sjølv var det Paul Simon sitt velkjente verk Graceland (1986) som inspirerte ho til å ta denne lange reisa.

MySpace

Alexander Rybak – Fairytales
EMI Music (2009)

Det siste året til Alexander Rybak må sanneleg ha fortona seg som eit aldri så lite ”Fairytale”. Den suverene Melodi Grand Prix-vinnaren sjarmerte Europa i senk med flotte fiolinspel, sitt store smil og blanke blikk og ein hitsong som umiddelbart festa seg til hjernebarken. Fairytales syner ein artist som ikkje ynskjer å avgrense seg til ein sjanger eller ein musikalsk stilart. Rybak foreinar leikent folkemusikk, jazz og klassisk med tradisjonell pop. Frå skimrande melankolske folketonar til meir gladspretten humørspreiing (og blant anna ein versjon av Vårsøg i engelskspråkleg drakt) har Rybak komponert eit album som vil kunne treffe mange.  

MySpace

Årabrot: Absolutenegativism (EP)
Norway Rat Records (2009)

Årabrot er oppkalla etter ei søppelfylling utanfor Haugesund og befinn seg i ei verd der støy-metal, monotoni, screamo-vokal, tunge riff og dystre evigvarande dronar utgjer ingrediensane. Tungt fordøyeleg, ja. Sært og vanskeleg, ja. Musikk så kompromisslaus og ute av norma at det blir svært interessant. Ja. EPen Absolutenegativism hentar inspirasjon frå folkeeventyret Gutten og Fanden og består av 4 spor (I, II, III og IV), forskjellige i takt og tone, men alle med ei underliggande trugande, mørk stemning. Årabrot skaper, i samarbeid med det nyankomne medlemmet Stian Skagen (concept.virus/Ryfylke), eit lydunivers som er brutalt og utforskande og synar med denne samlinga kvifor mange reknar dei som eit av dei mest særprega banda innanfor norsk metal og støyrock. 

MySpace

Trondheim Symfoniorkester/Marianne Thorsen/Göran Sjölin: Ståle Kleiberg – Treble & Bass
2L (2009)

Treble & Bass inneheld to samtidskonsertar, ein for fiolin og orkester og ein for kontrabass og orkester. Komponisten Ståle Kleiberg har i lang tid samarbeida med 100 års-jubilanten Trondheim Symfoniorkester og til denne musikalske presangen er også bysbarnet Marianne Thorsen (fiolin) og svenske Göran Sjölin (bass) dominerande på kvar sin konsert. To ganske så ulike utrykk har det blitt, noko som er med på å vise spennvidda i Kleiberg sine komposisjonar.

Real Ones: Ekko: (Instrumental opus 1)

Warner Music (2009)

Ekko-festivalen er ein årleg kunst og musikkfestival i Bergen med mange arrangement i skjeringspunktet mellom elektronisk musikk og kunst. Den lokale folkpop-gruppa Real Ones fikk i oppgåve å komponere eit bestillingsverk til festivalen. Resultatet blir her gitt ut som eige album. Festivalen skildra med eigne ord musikken på denne måten "I bestillingsverket, som passende har fått navnet "ekko", dykker de dypt ned i en instrumental og repetativ verden". Real Ones jammer fram biletskapande tonar i det som har blitt ein etnisk variert miks der innslag frå både country, folk og blues står sentralt. Ekko er tilgjengeleg på vinyl og som nedlasting.

MySpace

Datarock: Red
Young Aspiring Professionals (2009)

Heller enn å forhaste seg og umiddelbart spinne vidare på suksessen frå den sjølvtitulerte debuten  (2005), har gutane med dei raude joggedressane brukt lang tid med oppfyljaren Red. Men det betyr ikkje at dei musikalske referansane og inspirasjonskjeldene frå det tidlege 80-tallet har forsvunne. Red involverar mykje dansbar humor, funk-bass, trommemaskiner og Fredrik Saroea sin karakteristiske vokal. I grenselandet mellom ironi og reine hyllestar, plukkar dei fritt kremen frå sine heltar og Talking Heads, Devo og Kraftwerk står igjen som umiddelbare referansar. Red, som sikkert også kunne blitt omdøypt til raud-rosa, inkluderar blant anna ein herlig song om tenåringsikonet Molly Ringwald, kjent frå filmane The Breakfest Club og Pretty in Pink.

MySpace

Paperboys: The Oslo Agreement
Bonnier Amigo (2009)

Paperboys gjer comeback med The Oslo Agreement og fire års ventetid er over. Sidan sist har duoen Øyvind «Vinni» Sauvik og Ole Aleksander «Pope Dawg» Halstensgård blitt til ein trio, med perkusjonisten Anders Møller (Euroboys, Kåre & The Cavemen) som ny papirgut. The Oslo Agreement har blitt ein variert miks av sjangrar og stiler, der element henta frå funk, gospel og soul rørast inn i den sommarvennlege gryta. Den populære singelen Lonesome Traveller hentar også inspirasjon frå fjell-country og norsk folkemusikk og bandet har passeleg nok henta inn Sigmund Groven på munnspel. I det heile tatt er det mange solide namn som gjestemusikantar på skiva, deriblant Groven, Øystein Sunde, Sivert Høyem, Thom Hell og MadCon-Tshawe.

MySpace

Le Corbeau: Evening Chill / Montréal of the Mind
Fysisk Format (2009)

Frå ei mørk kjellarbule lyd tonane av ein slentrande saksofon. Ei farleg femme fatale omslyngar seg i raudt draperi, snikete privatdetektivar heng rundt den snurrande grammofonplata. Sceneskifte. Utsvevande og silkemjuke draumeparti kontrasterast med snerrande musikk som kjennast trugande og mørkt. Fleire lag av støya rock klistrar seg opp og plutseleg har vi også vokal. På fransk. Le Corbeau er prosjektet Øystein Sandsdalen involverar seg i når han ikkje trakterar gitar i Serena Maneesh. Musikken skal etter sigande vere inspirert av stemningar og opplevingar frå Montreal, og den kanadiske byen kjennast umiddelbart meget forlokkande ut. Om lysten er der for å oppleve Sandsdalen sine mentale postkort frå Montreal er Le Corbeau vegen å gå.

[Ikkje klar for utlån]

MySpace

Hot Club de Norvège: 30 Years anniversary 1979-2009
Hot Club Records (2009)

Hot Club de Norvège har haldt det gåande i tre tiår og feiringa blir markert med denne 20-spors samleutgjevinga. Inspirert av den legendariske sigøynargitaristen Django Reinhardt har Hot Club de Norvège funne si musikalske nisje innanfor det sveitte og dansbare swingjazz-feltet. Bandet er blant dei fremste eksekutørane innanfor sin sjanger og er også vidkjent for å halde fantastiske konsertar. Denne samlinga inneheld låtar frå ei langstrakt karriere og viser blant anna fruktene av samarbeidet med så varierte artistar som Lillebjørn Nilsen, Babik Reinhardt og Jimmy Rosenberg.

MySpace

1982:1982
Norcd (2009)

Bak namnet 1982 skjular det seg tre menn, ulike i både alder og erfaring, men som felles delar gleda over den frie improvisasjon i både jazz og samtidsmusikken. Den debuterande trioen består av Øyvind Skarbø på trommer, Sigbjørn Apeland på trøorgel og Nils Økland (på hardingfele og vanleg fele). Ikkje ein vanleg instrumentell kombinasjon dette, men ein kombinasjon som har gitt særs spennande resultat. Fem namnlause stykker blir improvisert fram på 37 minutt og 1982 har blitt eit album som fordrar til gjentekne lyttingar. Av Dagsavisen blei albumet omtalt som “fri heimstadjazz av beste merke!”. Merk at albumet kun har blitt gjort tilgjengeleg på vinyl og som digital nedlasting.

MySpace

Tindra: Den kvite hjorten
ta:lik (2009)

Folkemusikktrioen Tindra består av Åshild Vetrhus (1978) frå Suldal i Rogaland (song), Jorun Marie R. Kvernberg (1979) frå Fræna i Romsdal (fele/hardingfele) og Irene Tillung (1977) frå Voss (akkordeon). Den kvite hjorten er det musikalske akkompagnementet til teaterstykket som blei komponert i anleiing Førdefestivalen i sommar, der gruppa saman med skodespelar Helge Jordal framførte Jan Magnus Bruheim sitt barnebok Den kvite hjorten (1980). Stykket handlar om ein liten hjort som, etter at mora blir skoten av ein jeger, blir utstøyt av flokken sin fordi han er kvit. Tindra lagar musikk som eignar seg godt både barn og vaksne, og inne i CD-coveret kan ein i tillegg følgje teksten med bilder, illustrert av skuleungar frå Skjåk.

MySpace

A-ha: Foot on The Mountain
Universal/Polydor (2009)

A-ha slår eit slag for synth-popen med Foot on The Mountain, det første albumet deira sidan Analoge (2005). Årstider forandrar seg og åra går, men A-ha evnar framleis å stå stødig og bra der inne i 80-tallet si tids-era. A-ha er nok sine eigne beste referansar, og musikken høyrest stort sett ut som det alltid har gjort, sjølv om innslaga av synth-tepper sjeldan har vore meir markant enn akkurat her. Skiva er 10 låtar lang og er inntylla i det storslagne og luftige lydbiletet som alltid har kjenneteikna bandet. Morten Harket har, trass i å ha runda eit halvt århundre, behaldt sin karakteristiske (og ungdommelege) falsett-vokal. Magne Furuholmen formar bakteppet med sine fengande synth-riff og Paul Waaktar-Savoy komplementerar med si stødige gitarspeling. Foot on The Mountain har blitt eit retro innslag frå våre største popstjerner nokonsinne. 

MySpace

Diverse artister: Blårollinger – Mer Musikk For Rockeunger
Dbut Records (2009)

Gje unga rock før fotballen tek dei! Blårollinger er ein konsertserie for barn og vaksne som med jamne mellomrom foregår på Parkteateret i Oslo. På denne skiva presenterast nokre av artistane som har opptrådt der. Involvert på Blårollinger er eit knippe unge norske band, som i spann med meir erfarne komponistar, formidlar smårollings-musikk med eit litt meir vaksent uttrykk. Her kan dei håpefulle introduserast for sjangrar som ofte er fråverande på barneplater. Det vekslar mellom jazz, folk, elektronika, pop, eventyr og samtidsmusikk når artistar som Casiokids, Truls And The Trees, Jono El Grande, Tindra og Magnus Moriarty finn fram barnet i seg. Blårollinger er musikk for barn – i alle aldre.

Om Blårollinger

Valkyrien Allstars: To Måner
Heilo/Grappa Musikkforlag (2009)

Valkyrien Allstars skapte store overskrifter med sitt debutalbum i 2007. Med sin dristige vri på norsk folkemusikk skapte dei eit album som var både rocka, festleg (også i tydinga drykkferdig) og tradisjonsbrytande –og bærande. To Måner tar opp tråden frå sist gong, men denne gongen har bandet funne fram til eit meir variert og eksperimentelt uttrykk i både tone og stemning. Plata byrjar med hektisk felegnukk, Tuva Livsdatter Syvertsen sin hulder-vokal og progressive melodilinjer (Ko Ska Eg Gjera), og endar opp i nedtona og mjuke låtter (Låtten Som Kom Att Frå Amerika). Det resterande materialet på skiva befinn seg ein stad i mellom dette spretne og livate, og det meir melankolske og dempa. Valkyrien Allstars er ikkje redde for å hente inspirasjon frå fortid og notid (alt frå William Shakespeare til Jokke & Valentinerne) og er med på å fornye den norske folkemusikken. 

MySpace

Håvard Stubø Quartet: Way Up (Way Down)
Bolage (2009)

Narvik-gitaristen Håvard Stubø har samla saman sitt pan-skandinaviske draumelag i denne kvartetten. Med på laget har han henta den svenske bassisten Torbjörn Zetterberg, Håkon Mjåset Johansen på rytmeseksjon og ringreven Knut Riisnæs på saksofon. Way Up (Way Down) blir gitt ut på eige skiveselskap (Bolage) og inneheld seks spor signert Stubø og to komponert av Zetterberg. På albumet dyrkar dei fram det dei sjølv skildrar som “groovy akustisk jazz”, eit uttrykk som er inspirert av blant andre Eddie Harris, Wayne Shorter og John Scofield.  

MySpace

Susanna and The Magical Orchestra: 3
Rune Grammofon (2009)

Susanna Karolina Wallumrød og Morten Qvenild har gjort for vane å tolke låtar av andre artistar, og då gjerne i ei svært så lavmælt og draumande form. Kritikarroste Melody Mountain frå 2006 var då også ei rein cover-utgjeving, der blant andre Joy Division og Bob Dylan fikk ein uvanleg makeover. Også deira tredje album inneheld coverversjonar, men med unntak av Another Day (Roy Harper) og Subdivisions (Rush) består deira nye fullengdar av sjølvkomponerte songar. Musikken er som vanleg stillferdig og mjuk, lydbiletet er elektronisk tufta og mykje merksemd vil bli retta mot den pene og allsige vokalen til Susanna. På albumet har dei dessutan fått hjelp frå gode venner som Helge Steen (Deathprod) og Andreas Mjøs (Jaga Jazzist), noko som kan seiast å ha tilført musikken meir fylde og elektronisk variasjon.   

MySpace

Jens Carelius – The Beat Of The Travel
Viking Records (2009)

Den unge visesongaren Jens Carelius frå Sandvika fylgjer opp fjorårets debutplate med nye The Beat Of The Travel. Tydeleg inspirert av britisk folkrock og gitarklimprande herremenn som Nick Drake, Roy Harper og Bert Jansch, komponerar Carelius folk, blues og fingerplukk-baserte melodiar som skuar tilbake og hyllar ei gylden æra innanfor folksjangeren. The Beat.. har eit meir detaljrikt og variert lydbilete enn forgjengaren hadde og fyldige arrangement med blant anna kordamer, trompeter, strykarar og perkusjon har gitt musikken eit større ”band-preg” enn tidlegare. Jens Carelius tek sjumilssteg vekk frå soverommet og legg ut på ei meir utadvendt friarferd. Kanskje 2009 blir eit gjennombrotsår for denne gitarpoeten.

MySpace

Sturmgeist: Manifesto Futurista
Inhuman (2009)

Det norske metalbandet Sturmgeist, hovudsakeleg styrt av forfattar/musikar Cornelius Jakhelln, fikk mykje uønska merksemd etter skulemassakren i den finske staden Jokela i 2007 (gjerningsmannen kalte seg for Sturmgeist_89 på nett). Faktisk gjorde episoden at gruppa i ei periode vurderte å legge musikken på hylla for godt. Men bandet valte å fortsette og er her klare med nytt album. I følgje det engelske presseskrivet til Manifesto Futurista står det at albumet ”explores the aesthetics of early 20th-century Futurism”. Vel, tungt er det i alle fall og i større grad enn før ligg musikken nærare opp i mot meir tradisjonell svartmetal. Med særs grim vokal, tunge gitardrønn og heseblesande trommer som tonefølgje, brukar forfattaren Jakhelln i kjent stil dikt frå sine eigne bøker i musikken.

MySpace

Inger-Lise Ulsrud: Messiaen: Early Organ Works
Simax Classics (2009)

Karin Krog: Joy
Meantime Records (2009)

Meantime Records formidlar her Karin Krog si kjente plate Joy (1968) i ny og remastret CD-utgåve. Karin Krog har ei lang og innhaldsrik karriere bak seg (og ho er framleis høgst aktiv) og reknast ofte som ei av våre fremste jazz-vokalistar gjennom tidene. Når den originale utgjevinga av Joy kom ut på slutten av sekstitallet var allereie Karin Krog å rekne som ei stor internasjonal superstjerne og albumet blei naturleg nok ein suksess. Undervegs i albumet hører vi også Krog sitt unge “hippe” stjernelag av jazzmusikantar, til dømes Jan Garbarek på saksofon og Arild Andersen på bass.

[Ikkje klar for utlån]

MySpace

Søstrene Bjørklund: 78-samlingen
Normann Records (2009)

Den syngande søskenflokken Bjørklund var på 50-tallet enormt populære her til lands. Kvartetten frå Hadeland solgte så godt at det blei reklamert med at viss ein la alle solgte plater opp på kvarandre, ville tårnet bli høgare enn Oslo Rådhus. Etter å ha blitt oppdaga på ein talentkonkurranse gav Søstrene Bjørklund ut debuten En gammel grime / Hverdagens sang i 1954, og utover i 50-åra kom det ytterlegare plater, alle motteken til stor suksess. Med sine karakteristiske fleirstemte vokalharmoniar, sentimentale og sukkersøte tekstar og prektige oppførsel traff Astrid, Sigrund, Bjørg og Laila det norske folket midt i hjarterota. Utgjevar Normann Records har sydd i hop ein kolleksjon henta frå gamle 78-plater, der slagerar som blant anna Den Glade Vandrer, Liechtenstein-polka, Du Ble Min Øyensten og Rosen og Sommerfuglen skal få deg til å mimre tilbake, eller kanskje oppdage for fyrste gong, korleis det hørtest ut når søskenflokken renska gullstrupene.

YouTube (Den glade vandrer 78 RPM)

In The Country: Whiteout
Rune Grammofon (2009)

Jazzpianist Morten Qvenlid (Susanna and The Magical Orchestra, The National Bank m.fl) fikk i fjor tildelt Kongsberg Jazzfestival sin musikarpris, og som takk for utmerkinga komponerte han og medmusikantane Roger Arntzen (bass) og Pål Hauksen (trommer) albumet Whiteout. Med på utgjevinga spelar også Jaga Jazzist-kollega Andreas Mjøs. Albumet er det tredje i rekka for trioen og er ei lavmælt jazz-skive som, kanskje på grunn av Quenlid sin varierte musikalske bakgrunn, i sitt utrykk låner element frå både pop og prog.

MySpace

Stanley Jacobsen og Jon Rørmark: Veslefrikk med fela
Stanley Jacobsen og Jon Rørmark (2009)

Veslefrikk med fela er eit syngespel for barn som er laust basert på folkeeventyret med same namn av Asjørnsen og Moe. Som teaterstykke blei dette framført under årets Veslefrikkspel på friluftsområdet Kvennøya i Bø, der Stanley Jakobsen stod for teksten og Jon Rørmark komponerte den tilhøyrande musikken. Til premiera blei utgjevinga også sluppet på cd. Veslefrikk med fela har børsta støv av gamle stev, viseformar og folkemusikalske element, men har også gjeve dette kjære eventyret eit moderne og oppdatert uttrykk.

Veslefrikkspelet

Kristiansand Symfoniorkester/Rolf Gupta/Percy Grainger: Grieg, Piano Concerto
2L (2009)

Ved hjelp av perforerte papirstrimlar, ei luftpumpe og Pianola – det sjølvspelande pianoet, kan vi på denne utgjevinga høyre Percy Grainger tilbake i 1921 framføre si tolkning av Edvard Griegs klaverkonsert i a-moll. Grainger si tolking blir spelt saman med Kristiansand Symfoniorkester under leiing av dirigent Rolf Gupta. På albumet framfører også fiolinist Øyvind Bjorå og pianolist Rex Lawson Grieg si sonate for piano og fiolin i c-moll. 

Motorpsycho – Child Of The Future (LP)
Rune Grammofon (2009)    

Motorpsycho har valt å gi ut Child Of The Future kun på vinyl, noko som naturleg nok har opprørt enkelte. Men trønder-rockarane har alltid vore litt kompromisslause og gått sine eigne vegar der tradisjonell markedsføringslogikk kan ha anbefalt det motsette. Sjølv hevdar bandet at Child Of The Future ikkje må reknast som ei “vanleg” Motorpsycho-utgjeving, men meir som ei feiring av at gruppa har haldt det gåande i 20 år. Opptaka er spelt inn i Steve Albini sitt legendariske studio i Chicago og inneheld mange av dei ingrediensane som vi kjenner frå bandet: intrikat instrumentering med heftige melodilinjer på bass, gitar og trommer, gråtoner av Sabbath, King Crimson og Yes og dermed ein musikalsk miks av 70-talls progrock og vestkysten sin solskinns-psykedelia.

MySpace

Jon Balke: Siwan
ECM (2009)

I anleiing sitt 15års-jubileum i 2007 tok Oslo-klubben Cosmopolite kontakt med den norske jazz-veteranen Jon Georg Balke med førespurnad om eit bestillingsverk. Resultatet blei Siwan, ein musikalsk smeltedigel av eit album med artistar frå alle verdshjørne. Saman med Amina Alaoui, Kheir Eddine og Barokksolistene (leda av Bjarte Eide), hentar Jon Balke inspirasjon frå blant anna andalusisk middelalder, suffisme og kristen mystisisme. Saman har dei skapt ei spennande foreining av musikalske, åndelege og kulturelle tradisjonar.

Siwan heimeside

Solveig Slettahjell: Tarpan Seasons
Universal (2009)

Solveig Slettahjell har si formelle utdanning innanfor innanfor jazz-sjangeren, men har aldri gått av vegen for å inkorporere element frå andre stilartar inn i musikken sin. Slettehjell sin forkjærleik for norske salmar og amerikanske spirituals har til dømes vore hørbare på tidlegare utgjevingar. På Tarpan Season, det sjette albumet i rekka, blandast jazz, country og ein røyklagd eim av Tom Waits saman til eit svært tiltalande uttrykk. Slettahjell har sjølv skrive storparten av musikken her, men får også god assistanse av ”bandet” sitt Slow Motion Orchestra, eit orkester som inkluderar Sjur Miljeteig (trompet), Per Oddvar Johansen (trommer/elektronikk), Jo Berger Myhre (bass), Morten Qvenild (piano/keyboard), Andreas Ulvo (piano/keyboard) og Even Hermansen (gitar).

MySpace

Pål Asle Pettersen: Komposisjoner 2005-2008
zang:records (2009)

Pål Asle Pettersen er ein kreativ skikkelse i Stavanger sitt musikkmiljø både som konsertpromotør, lydkunstnar, plateselskaps-stiftar og som musikar. Som artist uttrykker han seg innanfor sfæra av eksperimentell elektronisk musikk, støy og elektroakustisk musikk og som navnet tilseier består denne samlinga av elektroakustiske komposisjonar han gjorde i tidsrommet 2005-2008. 30 år gamle Pettersen foreinar felt-opptak med eigenkomponerte instrument og laptop-basert prosessering og skapar med det ein spennande lydmessig heilheit. Komposisjoner er gitt ut på Pettersen sin eigen label, zang:records.

[Ikkje klar for utlån]

MySpace

Olga Konkova: Improvisational Four - Piano Improvisations Inspired By Joni Mitchell
Caprice Records (2009)

Svenske Caprice Records gir her ut sitt fjerde album i serien “Improvisational”. Premissane for denne serien er å utfordre artistar til å improvisere over eit gitt tema som skal spelast inn i løpet av ei natt i Stockholm Konserthus. Men kva dei skal improvisere rundt får ikkje artistane vite før like før opptaka blir gjort. Den russisk-norske jazz-pianisten Olga Konkova fikk som oppgåve å tolke Joni Mitchell sine låtar og resultatet har blitt møtt med overveldande kritikk frå presse og publikum. Konkova presenterar her tolv improviserte tolkingar av Mitchel-komposisjonar, ei samling som blant anna inkluderar velkjente låtar som Big Yellow Taxi, River og California.

MySpace

Karl Seglem: Norsk jazz no
Norcd (2009)

Komponisten Karl Seglem har vore ein av dei mest markante aktørane innanfor norsk jazz- og folkemusikk det siste tiåaret, med ei rekke utgjevingar bak seg. Den kritikarroste artisten, som ofte har operert i grenselandet mellom jazz, folk og elektronika, samarbeider her med den unge kvartetten Eple Trio på det som har blitt eit reinskore jazz-album. Norsk jazz no er, som tittelen finurleg påstår, eit aldri så lite norsk jazz-prosjekt. Seglem skriv sjølv at han forsøkte å skape ”jazzmusikk der melodi, harmonikk, improvisasjon, rytme og form er bygd på andre røter, andre tradisjonar enn dei nordamerikanske”.

MySpace

Sigbjørn Bernhoft Osa & Truls Ørpen & Anders Kjerland & Arne Bjørndal: Norsk folkemusikk: Slåttar frå Voss, Hardanger og Krødsherad
ta:lik (2009)

I serien Norsk folkemusikk presenterar plateselskapet ta:lik slåttar frå Voss, Hardanger og Krødsherad. Materialet er henta frå NRK sitt store musikkarkiv og medverkande på albumet er Anders Kjerland, Sigbjørn Bernhoft Osa, Arne Bjørndal og Truls Ørpen.

Diverse Artister: Religiøse Folketonar
ta:lik (2009)

Plateselskapet ta:lik har som mål å løfte fram dei beste utøvarane innan den tradisjonelle folkemusikken og gjere musikken tilgjengeleg på CD. Ei av desse platene er Religiøse Folketonar, ei samling salmar og religiøse songar som historisk sett har blitt nytta i stadbestemte områder. Dei religiøse folketonane framførast her av lokale songarar som kjenner dei best.

[Ikkje klar for utlån]

Daniel Sandén-Warg og Sigurd Brokke: Rammeslag II
Etnisk Musikklubb (2009)

Duoen Daniel Sandén-Warg og Sigurd Brokke kjem her med oppfyljaren til si første skive Rammeslag, ei plate som for øvrig som vant Folkelarm-prisen for beste soloalbum i 2007. Svenskfødte Sandén-Warg og Brokke frå Hyllestad lagar leikne og spenstige Setesdal-slåttar,  engasjerande formulert på munnharpe og hardingfele. Albumet inneheld 27 spor og med på den pent utforma utgjevinga fyljer det også med eit 28-siders teksthefte med mange gode og illustrerande bilder. Rammeslag II passar i det heile teke utmerket for den som ynskjar seg ei innføring i tradisjonell folkemusikk.    

Kirsti Huke: Kirsti Huke
Fairplay Entertainment (2009)

Den unge vokalisten Kirsti Huke (1977) har tidlegare gjort seg bemerka med sine tolkningar av blant andre Bob Dylan og Pink Floyd. På sitt sjølvtitulerte nye album – oppfyljaren til debuten Deloo frå 2007, er det først og fremst hennar eigne låter som står i sentrum. Huse har ein allsidig bakgrunn frå diverse pop og rockgrupper (t.d Moving Oos, New Violators) og ei stemme som har blitt skildra som alt frå “honningkrukke” til kraftstasjon”, og gjev her ut eit originalt jazz-album med tydeleg pop-tilsnitt.

MySpace

Philharmonia Orchestra & Vladimir Ashkenazy: Fred Jonny Berg: Flute Mystery
2L (2009)

På Flute Mystery tar britiske Philharmonia Orchestra og den legendariske pianisten og dirigenten Vladimir Ashkenazy for seg stykker av den nordnorske komponisten Fred Johnny Berg. Innspelingane blei gjort 19. og 20. januar i fjor og Berg dirigerte sjølv orkesteret i fleire omganger. Til samen fem stykker blei framført og medverkande under konserten var også solistane og søskenparet Emily Beynon på fløyte og Catherine Beynon på harpe.  

Diverse Artister: Black Is The Colour Of My True Love`s Hair ( A Selection of - Norwegian Folk Jazz 1971-1977)

Samlinga Black Is The Colour Of My True Love`s Hair inneheld ein kolleksjon av norsk folkejazz-låtar frå perioden 1971 til 1977. Selskapet Plastic Strip, som står bak denne utgjevinga, ynskjer å fremje ofte ukjente og uutgitte innspelingar innanfor norsk jazz og belyse ei periode der den norske folkemusikken blei fortolka på ofte svært varierte måtar. Av titlar som kan nemnast er blant andre “Hu hei, kor er det vel friskt og lett oppå fjellet”, Ja, vi älskar (Arne Domnérus sin “forbodne” nasjonalsong frå 1978) og “Sæterjentas Tirsdagskvæd” alle med på å gjere Black is… til ei spennande utgjeving.